Lalka

Brzechwa Jan - Lalka

Jak zgaszone świece, dwie woskowe zmory,
Spoglądamy w senne jesienne wieczory;

Dwa skostniałe serca, dwie spłoszone twarze,
Zanim drgną powieki - księżyc się ukaże.

Trzeba wiernie kochać i bezmiernie wierzyć,
Na to, by w miłości wszystkie klęski przeżyć.

Lalko, moja lalko, powleczona woskiem,
Kocham rozpaczliwie ręce twoje boskie,

Wierzę w twoje serce zawczasu wystygłe,
W pierś woskową wbijam nieomylną igłę,

I choć trwamy nadal niezmienni i chłodni,
Trwoży mnie wymyślność urojonej zbrodni.

Lalko, moja lalko, po to cię przekłułem,
Byś mnie zachowała w sercu swym nieczułym.

Milczą korytarze, nisze i krużganki,
Milczą blade wargi zabitej kochanki;

Urok czarnoksięski zaskoczył ją we śnie.
Sen nie dokończony urwał się boleśnie.

Lalko, moja lalko, wydarta niebytom,
Ciebie przecież kocham - nie tamtą, zabitą,

Tamta już umarła, tamta leży w trumnie
I swój cień woskowy zostawiła u mnie.


Tematem najnowszym w Kolażowni na FB jest "Lalka", a to moja interpretacja :-)

Przyszła dzisiaj paczka z ecolinami:

i nie mogłam się oprzeć,a by się nimi nie pobawić :-) Do tego doszła akrylówka, mgiełka i stemplowanie :-)

Oczywiście moja Córcia nie popuściła takiej dobrej zabawy i zrobiła interpretację mojej lalki ;-)

Jak się przyjrzycie, to to jasno różowe to spodnie, a to w grochy - to buty, a bluzki dobrze widoczne hihihi
Straty nie duże, jedynie poplamiona spódnica :-)

Miłego oglądania :-)